เตงงาย ยิงนก

เตงงายยิงนก
"ข้าได้ฝืนกฏธรรมชาติ น่ากลัวว่าคงอยู่บนโลกได้ไม่นานแล้วสิ"
     เมื่อ 2-3 วันก่อนผมได้แวะเข้าไปเยี่ยมชมบล๊อกแห่งหนึ่ง ชื่อว่า "กินเจ ถือศีลกินเจ เทศกาลกินเจ2556 อาหารเจ" ซึ่งเป็นบล๊อกที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการเชิญชวนให้เราถือศีล กินเจ ทำบุญทำทาน และเผยแพร่พระธรรมคำสอนของบุคคลสำคัญต่าง ๆ อาทิ เช่น หมีเล่อจู่ซือ, พระโพธิสัตว์กวนอิม (หนันไห่กู่ฝอ), พระพุทธจี้กง, กวนฝ่าลวี่จู่(เทพกวนอู) ฯลฯ เรียกได้ว่ารับพระธรรมคำสอนอย่างเต็มอิ่ม แต่เรื่องที่ผมสนใจมากที่สุด กลับเป็นนิทานเต้าจือจงจื่อ ตอน "แม่นกถูกศรปักยังเลี้ยงลูก"

     นิทานเรื่องนี้เองที่เป็นที่มาของเรื่อง "เตงงายยิงนก" ในคราวแรกที่เห็นชื่อเรื่อง ผมคิดไปก่อนว่าคงเป็นเรื่องนิทานสอนดาธรรมดา ๆ คล้ายนิทานอีสป แต่พอได้อ่านเข้าไปแล้ว รู้สึกประหลาดใจ เพราะเนื้อหาในนิทานเรื่องนี้ เป็นเรื่องของ "เติ้งอ้าย" (ชื่อของ เตงงาย ในภาษาจีนกลาง) ตัวละครสำคัญตัวหนึ่งของเรื่องสามก๊ก และที่สำคัญคือเรื่องนี้เราไม่สามารถหาอ่านได้จากวรรณกรรม

     สำหรับเรื่อง "แม่นกถูกศรปักยังเลี้ยงลูก" หรือ "เตงงายยิงนก" ในหนังสือนิทานเต้าจือจงจื่อ  นั้น เป็นเรื่องราวที่ไม่ปรากฎในวรรณกรรม และไม่ปรากฎชัดว่าใครเป็นผู้ประพันธ์ แต่เนื้อหาอยู่ในช่วงระหว่างการเดินทางไปบุกตีจ๊กก๊ก ซึ่งผู้แปลเป็นภาษาไทยได้แปลชื่อตัวละครและสถานที่เป็นภาษาจีนกลาง แต่ก็เดาได้ไม่ยากว่าใครเป็นใคร

     นิทานตอนนี้มีประโยชน์ สอนให้รู้วิถีแห่งธรรมชาติ และเป็นเรื่องเกี่ยวกับสามก๊ก ผมจึงขออนุญาตนำบทนิทานตามต้นฉบับเดิมมาแบ่งปันดังนี้ครับ

แม่นกถูกศรปักยังเลี้ยงลูก

แม่นกถูกศรปักยังเลี้ยงลูก

    ในยุคสมัยของสามก๊ก ทหารของรัฐเว่ย แม่ทัพเติ้งอ้ายได้ยกทัพนำกองกำลังทหารเคลื่อนทัพเข้าตั้งที่เผยหลิง ยามมีเวลาเขาได้ไปท่องเที่ยวและมองเห็นบนต้นไม้มีนกตัวหนึ่งกำลังคาบอาหารป้อนให้กับลูกนก จึงเล็งลูกธนูยิงตรงไป เพื่อที่จะเสี่ยงดูว่าดีหรือร้าย

     เมื่อเสียงธนูดังก้องขึ้นนกตัวนั้นได้ยินเสียงก็ตื่นตระหนก แล้วรีบหลบหนี หากแต่เป็นเพราะว่าไม่อาจจะทิ้งลูกนกไว้ จึงได้บินกลับไปข้างๆรัง เพราะลูกธนูลูกแรกของแม่ทัพเติ้งอ้ายไม่ตรงเป้า เข้าจึงได้ยิงลูกธนูอีกดอกหนึ่ง ปรากฏว่ายิงโดนนกตัวนี้ แต่มันก็ยังคงดิ้นรนเอาอาหารป้อนให้กับลูกนกอีก ทั้งยังคาบเศษอาหารอีกเล็กน้อยมาค้างไว้ที่รักนก เหมือนกับจะสอนลูกนกให้รู้จักหยิบเศษอาหารด้วยตนเอง แล้วจึงส่งเสียงร้องติดกันด้วยความโศกเศร้าเจ็บปวด แล้วก็ขาดใจตกลงมาจากต้นไม้

     ลูกนกที่อยู่ในรังยื่นคอออกมามองดู พร้อมกับเสียใจไม่หยุด แม่ทัพเติ้งอ้ายเมื่อเห็นเหตุการณ์เช่นนี้ก็ได้โยนธนูทิ้งลงบนพื้น พูดอย่างทอดถอนใจว่า "ข้าได้ฝืนกฏธรรมชาติ น่ากลัวว่าคงอยู่บนโลกได้ไม่นานแล้วสิ"

     ความสัมพันธ์แม่ลูกมีมาแต่เดิมที แม่เมตตาเหน็ดเหนื่อย แล้วผู้ที่มีจิตญาณจะไม่รู้สึกซาบซึ้งหรือ ความคิดของเติ้งอ้ายที่ฆ่าสัตว์ ทำให้พวกเขาแม่ลูกต้องพลัดพรากจากกัน ต่อมาแม้ว่าเขาจะออกรบพิชิตเมืองเสฉวน สร้างผลงานใหญ่ขึ้น แต่ถูกขุนนางจงฮุ่ยริษยาวางแผนเพื่อใส่ร้ายป้ายสี สุดท้ายถูกท่านซือหม่าเจาส่งนายทหารเว่ยก้วนไปฆ่าเสียชีวิต จึงเห็นได้ว่า ทำดี ทำชั่ว ย่อมมีกรรมสนอง

เตงงาย (Deng Ai)

เตงงาย (เติ้งอ้าย, เติ้งไอ, Deng Ai, 鄧艾)
เตงงาย (เติ้งอ้าย, เติ้งไอ, Deng Ai, 鄧艾)

     เตงงาย (เติ้งอ้าย, เติ้งไอ, Deng Ai, 鄧艾) เป็นแม่ทัพคนสำคัญของวุยก๊ก ในยุคสามก๊กตอนปลาย เขามีชื่อรองว่าซื่อจ้าย เป็นชาวตำบลจี๋หยาง เมืองอี๋หยัง มณฑลเหอหนาน เป็นคนฉลาด ไหวพริบดี ชำนาญพิชัยสงคราม เขาคือแม่ทัพที่สามารถบุกยึดเมืองเสฉวนของพระเจ้าเล่าเสี้ยนได้สำเร็จ

เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง


3 comments

☆ ความคิดเห็นบน FACEBOOK: