เล่าปี่ดีเด่น

เล่าปี่ดีเด่นจึงเป็นภัย

"อันที่จริงคนเขาอยากให้เราดี   แต่ถ้าเด่นขึ้นทุกทีเขาหมั่นไส้
จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย   ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน"
วิจิตรวาทการ           

แด่ผู้ที่พานพบ

     ข้าเป็นทหารจ๊กยากไร้ แตกพ่ายทัพในศึกที่นายท่านต้องการแก้แค้นให้น้องชายร่วมสาบาน แต่ด้วยความประมาท พวกเราจึงตาย สูญหาย และพลัดพราก ส่วนนายของเราก็ล้มป่วย มิทันได้กลับเมืองหลวง นั่นคือความทุกข์ใจอันหนักหน่วงของข้า

     โอ้ ! อนิจจา... นายตาย ไม่อาจระคายใจข้า เท่ากับนายถูกว่าร้าย ...... โดยทหารของนายเอง

     แพ้บ้าง ชนะบ้าง เป็นวิสัยสามัญแห่งการรบ ครั้งนี้เราแพ้ทหารเมืองง่ออย่างหมดรูป พวกเราบางคนหนีไปง่อ บ้างหนีไปวุย แต่ก็ไม่เลวร้ายเท่าพวกนินทานาย ว่าร้ายให้นายเป็นคนเลว เห็นแก่ญาติพี่น้อง ไม่คำนึงถึงชาติบ้านเมือง ลามปามไปถึงเรื่องเก่า ๆ นายอยู่ที่ไหนก็ทำให้ที่นั่นล่มจม บางคนเกลียดนายหนัก หันไปชื่นชมโจโฉทรราชย์ ว่ารักชาติบ้านเมืองยิ่งกว่านาย ข้าได้ยินได้ฟังแล้วเจ็บหัวใจเหลือเกิน .... คนพวกนั้นไม่ได้รู้จักนายเลยแม้แต่น้อย

     พระเจ้าเล่าปี่ คือนายผู้เป็นที่รักของข้า ข้าติดตามเขาตั้งแต่ครั้งระดมพลที่ตำบลตุ้นก้วน นายท่านกับน้องชาย กวนอู เตียวหุย สร้างศรัทธา ปลุกระดมมวลชน ให้ลุกขึ้นต่อสู้กับพวกโจร นายท่านสร้างความหวัง เติมพลังความฝัน ผลักดันให้พวกข้าก้าวขึ้นมา จากปถุชนผู้หวาดผวา กลายเป็นทหารกล้าในสนามรบ

     ยามรบนายอยู่หน้า ยามสงบนายอยู่หลัง มีสิ่งใดนายก็เอื้อเฟื้อให้ประชาชนพลเมืองก่อนเสมอ แต่ความดีของนาย คือสิ่งที่เรียกภัยมาสู่ตัว นายอยู่ที่ไหนก็มักจะมีคนริษยา ชิงชัง คิดทำร้ายนาย

     เมื่อครั้งขุนนางต๊กอิ้วมารีดไถ นายไม่มีสินบนให้ ข้ายังจำคำนายในวันนั้นได้ดี ท่านตอบต๊กอิ้วอย่างตรงไปตรงมาว่า

     "ตั้งแต่เรามาอยู่เมืองนี้จะได้ค่าธรรมเนียมแลเบียดเบียนด้ายเส้นหนึ่งเข็มเล่มหนึ่งแก่อาณาประชาราษฎรให้รับความเดือดร้อนหามิได้"

     ครั้งหนึ่งโตเกี๋ยมจะมอบเมืองชีจิ๋วให้นาย แต่นายไม่รับ แล้วขอไปอยู่เมืองเสียวพ่ายแทน นั่นเป็นอีกครั้งที่ประทับใจข้า เพราะนายได้แสดงออกถึงความตั้งใจเด็ดเดี่ยว นายช่วยโตเกี๋ยมให้รอดพ้นจากโจโฉเพียงเพราะต้องการช่วย ไม่ได้หวังต้องการเมือง

     ต่อมาเมื่อโตเกี๋ยมตาย นายจึงได้ปกครองเมืองแทน แม้โจโฉจะเกลียดชังนาย แต่ก็มิกล้าคิดทำร้ายนาย ด้วยเกรงข้อครหาทำร้ายคนดี โจโฉตีลิโป้แตก ลิโป้มาขออาศัยนาย ภายหลังมันทรยศชิงเมืองไปจากนาย สุดท้ายนายต้องไปอยู่กับโจโฉเพื่อร่วมกันปราบลิโป้

     โจโฉมันเป็นทรราชย์เมื่อปราบลิโป้ได้มันก็ทำการเอิบเอื้อมคิดชิงอำนาจจากพระเจ้าเหี้ยนเต้ จนพระองค์ทรงกัดนิ้วเขียนหนังสือด้วยโลหิต นายเป็นเชื้อพระวงศ์ ทนร้อนใจมิได้ที่เห็นโจโฉกระทำการอุกอาจ จึงเกิดแคลงใจกันขึ้น รบกัน นายแพ้ ต้องหนีไปอยู่กับอ้วนเสี้ยว

     อ้วนเสี้ยวเป็นอีกคนหนึ่งที่ริษยาในคุณธรรมของนาย ความเขลาของมันเกือบสังหารนาย แต่ก็ด้วยความเขลาของมันอีกนั่นแหละที่ปล่อยให้นายหลุดรอดไปได้ สุดท้ายมันจึงพ่ายแพ้แก่โจโฉอย่างย่อยยับ ส่วนนายได้พบกับน้องร่วมสาบาน รวมทั้งจูล่ง แล้วพากันไปอยู่กับเล่าเปียวที่เมืองเกงจิ๋ว

เล่าปี่

      ความดีเด่นของนายทำให้หลายคนริษยา ญาติของเล่าเปียวคิดแผนร้ายจะฆ่านาย แต่นายก็เอาตัวรอดออกมาได้ หลังจากนั้นความดีอันเป็นเกราะแก้ว ช่วยให้นายได้พบและชนะใจของ ตันฮก ขงเบ้ง และบังทอง สามผู้หยั่งรู้ดินฟ้ามหาสมุทร

     ยอดนักปราชญ์เต๋า ผู้รักความสงบเหล่านี้ ไหนเลยจะมองคนไม่ออก พวกเขาย่อมหยั่งรู้ดีว่า นายของข้ามีปณิธานและคุณธรรมสูงส่งเพียงใด พวกเขาจึงยอมรับใช้นายด้วยความเต็มใจ เหมือนกับที่ข้ายอมติดสอยห้อยตามท่านมาโดยตลอด

      ซุนกวนก็เป็นคนหนึ่งที่คิดร้ายต่อนาย มันใช้น้องสาวล่อนายให้เข้าแดนกังตั๋ง แต่ก็ด้วยความดีของนาย ทำให้แม่ของมันรักนาย น้องสาวของมันก็รักนาย นายจึงรอดชีวิต หนีกลับมาได้อีกครั้ง

      หลังจากนั้นไม่นาน นายก็ได้เสฉวน เพราะเล่าเจี้ยงแพ้ภัยตัวเอง ไม่จริงใจต่อนาย สมุนของมันหลายคนก็เอาใจออกห่าง เพราะพวกมันรู้ดีว่าใครคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะปกครองเมืองเสฉวน เมื่อนายเข้าเมืองเสฉวนได้ พวกขุนนางบางคนก็ตั้งท่ารังเกียจ แต่หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของนายแล้ว พวกเขาเหล่านั้นก็กลับใจ หันมาเคารพรักนายทุกคน

     ศึกที่อิเหลง เราถูกลกซุนเผาจนแตกพ่าย แต่ข้าก็ภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของคำสาบานอันยิ่งใหญ่ นายเป็นคนรักษาคำพูด รบเพราะต้องการรักษาเกียรติของลูกผู้ชาย พวกเราทุกคนล้วนเต็มใจออกรบกับนาย เราฮึกเหิมกล้าแกร่งเมื่อยาตราทัพมาจากเสฉวน

     ตำนานคำสาบานในสวนดอกท้อ เป็นแรงผลักดันให้พวกเรารุกรบขยายดินแดนออกไปยังที่ห่างไกล ข้าไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะมีอีกหรือไม่ ที่ลูกผู้ชาย ใครสักคนจะรักษาคำพูดได้อย่างที่นายข้าทำ  

     นายของข้าเป็นคนดี ท่านดีมาแต่ต้น และดีจนวาระสุดท้าย ความดีของท่าน "เด่นจนเป็นภัย" บางครั้งความดีของท่านก็เป็นข้อจำกัดในการปฏิบัติงาน แต่ท่านก็ยอมเหนื่อย ยอมทน เพราะท่านต้องการรักษาความดี

     เรื่องนี้ทหารใหม่ของเราบางคนไม่เข้าใจ คิดว่านายเสแสร้ง แกล้งทำ แต่ข้าอยากจะบอกว่าพวกนั้นยังไม่รู้จักนายดีพอ มองคนอย่างฉาบฉวย ไม่รู้จักแยกแยะ

     ข้าเองเคยได้ยินมาว่า ก่อนตายคนเรามักพูดความจริง ไอ้โจโฉก่อนตายสั่งเสียรักลูกรักเมีย ผู้คนยกย่องว่ามีความจริงใจ แต่นายข้าฝากแผ่นดินกับขงเบ้ง หากเห็นเล่าเสี้ยนไม่อยู่ในสัตย์ในธรรม ก็ให้ขงเบ้งขึ้นปกครองเอง พวกปากร้ายกลับใส่ความนายว่าเสแสร้งแกล้งหลอกจวบจนวาระสุดท้าย

     มนุษย์หนอ ... ช่างไม่ยุติธรรมเสียเลย แต่ก็ช่างเถิด ... เพราะนายข้าเป็นตัวอย่างอันประเสริฐ ยินดีหรือยินร้ายก็ไม่ปรากฎ คนเราต้องดูที่การกระทำมิใช่ลมปาก

     ความดี เข้าใจยาก แต่ก็ควรค่าแก่การเข้าใจ

เคารพรักและศรัทธานายเสมอ
ทหารเลวเมืองตุ้นก้วน



SHARE :

FACEBOOK COMMENTS:

13 comments:

  1. อ่านแล้ว บอกได้เลย.....ว่าสุดยอดครับ
    เล่าปี่ดีเยี่ยมจริงๆ
    จงทำดี อย่าเด่น จะเป็นภัย
    ปัจจุบันก็เป็นอยู่ทุกวงการ คนดีๆอยู่ยาก...เพราะคนไม่ดี


    ขอบคุณบทความดี

    ReplyDelete
    Replies
    1. ขอบพระคุณสำหรับความคิดเห็นครับ
      เป็นคนดีแบบเล่าปี่นี่ยากที่สุดแล้วครับ ต่างกับดีแบบพระหรือนักบวช เพราะไม่ต้องแก่งแย่งแข่งขันกับใคร
      เล่าปี่ตกยากลำบากแค่ไหนเขาก็ยังมีคนสนับสนุน ถ้าไม่เก่งหรือดีจริงอยู่ไม่ได้แน่นอน
      แต่บางทีผมก็แอบคิดว่า "นักการเมืองก็จำเป็นต้องมีทหารตัวโตยืนอยู่ข้างหลัง"
      ผู้นำมีหน้าที่รักษาภาพลักษณ์ไป ส่วนมือไม้ก็จัดให้ตามประสงค์

      Delete
  2. ปากบอกไม่อยากทำร้ายแต่เล่าเจี้ยงเป็นไง อยู่กับซุนกวน ซุนกวนเกณฑ์ทหารในเขตปกครองไปรับมือโจโฉ แล้วซุนกวนเป็นยังไง ต้องส่งไปกี่คนเพื่อทวง และสุุดท้ายได้เมืองคืนยังไง ของๆตัวเองแท้ๆ ถ้ามีคนที่คุณรู้จักแต่พึ่งจะเห็นหน้าแล้วอาศัยจังหวะเข้ายืดกิจการบางส่วนของคุณและเอารายได้เข้ากระเป๋าตัวเอง โดยอาศัยของอ้างว่าไม่มีที่ซุกหัวนอนบ้างล่ะ ไม่มีจะกินบ้างหล่ะ คุณจะยังชื่นชมคนนั้นมั้ย ก็เข้าใจนะว่าเป็นเรื่องแต่งเพราะเล่าปี่ถูกยกให้เป็นพระเอก(จากปลายพู่กันของ หลอกว้านจง) แต่ถึงจะแต่งแล้วก็ยังไม่ดีพร้อม
    ขอโทษด้วยครับไม่อยากมาป่วน แค่เข้ามาดูว่าเป็นยังไงแล้วมันอดไม่ได้จริงๆ

    ReplyDelete
  3. ฝากผู้รุ้ด้วยครับ ผมเคยอ่านเจอบทความที่อ้างถึงหนังสือเล่มหนึ่งเป็นศาสตร์ประสบความสำเร็จครับ น่าจะชื่อ ฝ่า เจี่ย นี่แหละ(ที่แปลว่า หนา และ ดำ) ผู้เขียนศาสตร์นี้ยกให้ สุมาอี้เป็นเจ้าลัทธิหนาและดำ (หน้าหนาและใจดำ) โดยบอกว่า ความใจดำนั้นเหนือกว่าโจโฉ และความหน้าหนานั้นเหนือกว่าเล่าปี่
    โจโฉ ถ้าอ่านตามประวัติศาสตร์และฉบับแต่ง ก็จะเห็นอยู่ว่ามีข้อดีอยู่เยอะมาก มีข้อเสียอยู่น้อย
    เล่าปี่ จะประวัติศาสตร์หรือฉบับแต่ง ก็หนีไม่พ้นคำว่าหน้าหนาอยู่ดี
    อันนี้ตั้งใจมาดิสเครดิตเล่าปี่ครับ ตั้งใจเลยแหละ และตั้งใจมากด้วย

    ReplyDelete
    Replies
    1. ขอบพระคุณสำหรับความคิดเห็น และยินดีรับฟังทุกประการครับ

      Delete
    2. ต้องขอขอบคุณที่ตอบอย่างใจเย็นครับ ต่อไปผมจะไม่แสดงทัศนคติที่ไม่เหมาะสมในบทความนั้นๆ ครับ ขอครั้งสุดท้ายในบทความนี้นะครับ ในก๊กเล่าปี่มีคนดีจริงอยู่คนนึงครับ นามว่าจูล่ง ความสามารถสูงเป็นแม่ทัพใหญ่ก็ได้ เป็นนักรบสู้ตัวๆก็เหนือกว่ากวนอูและเตียวหุย(ตอนโจโฉแตกทัพเรือมีข่าวว่าจูล่งหนีไปเข้ากับโจโฉ พอจูล่งกลับจากช่วยอาเต๊าและฮูหยิน เตียวหุยกลับพูดว่าเชื่อในตัวจูล่ง ทั้งๆที่ก่อนหน้าฮูหยินทั้ง2ออกหน้าให้กวนอู แต่เตียวหุยก็จะจิ๊มกวนอูท่าเดียว) แถมทางน้ำก็เก่ง(ตอนไล่ตามซุนฮูหยิน) และมีการตัดสินใจที่ดี ไม่เข้าใจว่าทำไมเล่าปี่กับขงเบ้งถึงไม่ใช้ในงานสำคัญหรือแต่งตั้งตำแหน่งสำคัญให้ ไม่งั้นประวัติศาสตร์อาจมีพลิกผันไปอีกทางก็ได้ครับ (จริงๆแล้วผมไม่ค่อยชอบคนในขบวนการเล่าปี่ครับ แต่คนนี้ดีจริงและเก่งจริงจนต้องยอมให้ ละเว้นไว้ไม่รังเกียจแต่ก็ไม่ได้ชื่นชม)

      Delete
    3. อีกนิดนะครับ บทความข้างบนได้อ่านจบแล้ว (เมื่อเช้าอ่านไปดูฝนตกไป จึงไม่มีสมาธิเพราะกังวลกลัวเข้างานสาย) ถ้าจะให้ฉะเล่าปี่จริงๆ ก็พอทำได้แต่ไม่ทำเพราะตามที่บอกไปข้างบน และข้อมูลอ้างอิงหาย+เริ่มแก่แล้วความจำก็เลยมีลืมบ้าง แล้วก็ไม่ได้รังเกียจหรือดูถูกคนที่เห็นต่างนะครับ

      Delete
    4. ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ สำหรับผมแล้วความเห็นอันแตกต่างคือความสร้างสรรค์ รวมทั้งเป็นสิ่งที่ทำให้สามก๊กเป็นเรื่องสนุก
      หยิบยกมาพูดคุยกันได้ไม่รู้จบ ความต่างคือปกติวิสัยและเสน่ห์ของวรรณกรรมเรื่องนี้ คืออ่านแล้วได้ความคิดหลายแขนง หยิบมาอ่านได้หลายรอบ แต่ละรอบก็จะได้แนวความคิดใหม่ ๆ ตามวัย ตามความรู้และประสบการณ์ .... ทุกวันนี้ผมยังสงสัยตัวเองอยู่ว่า เมื่อไหร่จะเบื่อสามก๊กสักที อ่านซ้ำ ๆ อยู่ได้

      Delete
  4. เยี่ยมยอดครับ เกิดกับชีวิตจริงผมเลยทีเดียวครับ แม้กระทั่งวงการศึกษาเอง ก็เป็นเช่นนี้เอง ดั่งท่านพุทธทาส กล่าว ตถตา

    ReplyDelete
  5. เยี่ยงนี้เช่นกัน
    http://mansuang1978.wordpress.com/2012/01/12/%E0%B8%99%E0%B8%B4%E0%B8%97%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B8%B5-%E0%B8%95%E0%B8%AD%E0%B8%99-%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%96%E0%B8%B9%E0%B8%81%E0%B8%99%E0%B8%B4/

    ReplyDelete
    Replies
    1. ขอบพระคุณครับ ทำดีมันเป็นเช่นนั้นเอง

      Delete
  6. ถ้าจะขุดเอาแต่ความร้ายมาพูดกันก็คงมีกัน ทุกตัวคน เล่าปี่ดีเด่นที่เป็นคนนบน้อม ส่วนที่ว่าแย่งเมืองก็มองคนละด้าน เราว่าถ้าเล่าปี่ต้องการเสฉวนก็ต้องได้อยู่แล้ว เพราะเล่าเจี่ยง นั้นไร้สามารถและก็เป็นคนโลเล ถ้าท่านคนถ้ำชอบตัวละครใดก็ลองยกมา ซักตัว เราที่ชอบสามก๊กด้วยกันจะได้ลองวิจารณ์ดูบ้าง

    ReplyDelete
  7. ขอบพระคุณสำหรับบทความดีๆครับ

    ReplyDelete

เกมส์สามก๊ก

[เกมส์สามก๊ก][grids]

สามก๊กการเมือง

[สามก๊กการเมือง][bsummary]

เพลงสามก๊ก

[เพลงสามก๊ก][bleft]